Naar de muur

** Woensdag 7 september 2011, China
Vandaag kunnen we een beetje uitslapen want we worden pas om 10.30 uur opgehaald. We hebben gisteren een toer geregeld naar de Chinese muur. Je kunt deze op verschillende plekken bekijken maar na een intens onderzoek van Paul hebben we besloten om de muur in Muritay te gaan bezoeken. Samen met zes andere toeristen worden we in een bus geladen en rijden we in twee uur tijd naar deze plek. Ondertussen vertelt de gids van alles over Beijing en China. Ze vertelt een aantal leuke wetenswaardigheden waaronder dat niet alle auto's elke dag mogen rijden. Omdat de wegen te druk werden in Peking heeft de overheid besloten om het weggebruik aan banden te leggen. De auto's met het nummerbord eindigend op een 1 of 6 mogen niet op maandag rijden, auto's eindigend op 2 en 7 mogen niet op dinsdag rijden, etc. Als we dit controleren blijkt dit inderdaad te kloppen. We zien ook enkele automobilisten die de verf van hun laatste nummer hebben afgekrast of afgeplakt om de politie te misleiden.
De Chinese muur is in de Mingtijd gebouwd ter verdediging van de landsgrenzen, met name om de Mongolen buiten hun keizerrijk te houden. In totaal is de muur meer dan 6000 kilometer lang. Wij zijn enkele weken geleden aan de westgrens van de muur geweest en het is dan ook erg leuk om nu de andere kant van de muur te bezoeken.
We laten ons lekker lui met een kabelbaan omhoog brengen, anders moeten we eerst een berg opklauteren omdat op deze plek de muur gebouwd is op de kam van de berg. Vervolgens kunnen we over de muur heen wandelen die slingerend door het landschap gaat. We besluiten om de rechterkant op te lopen. De muur gaat steil omhoog en omlaag en de trede zijn niet allen gelijk, dit maakt het tot een behoorlijke klimpartij maar wel eentje die de moeite waard is. Omdat het wat mistig is zien we de muur in de verte in de wolken verdwijnen, het was mooi geweest als we iets beter zicht hadden gehad maar dit geeft ook wel weer een mysterieus beeld. Na ruim twee uur klimmen en klauteren gaan we via een rodelbaan weer omlaag (hoezo commercieel?) maar wel leuk. Langs de kant staan suppoosten die vinden dat we te hard gaan, ze roepen naar ons maar ze kunnen ons toch niet tegen houden dus we proberen om zo weinig mogelijk te remmen, jiehaa..........
In de middag rijden we weer terug richting de stad. Als we onze gids om haar mening vragen met betrekking tot de regering en het respectvol omgaan met andere culturen, spreekt ze uit dat ze de Dalai lama haat. Deze steekt alles in brand en vernielt zaken. Ik vind dit echt 'shocking' om te horen. Zo zie je maar weer dat je visie gevormd wordt door hetgeen je aan informatie binnen krijgt.
Helaas stoppen we onderweg bij een zijdefabriek dat echt te commercieel voor woorden is. Snel wandelen we hier door heen en als we zien dat ze geen ronde kleedjes voor ons pa en ma hebben (die we zoeken) zijn we snel naar buiten. We zitten nl. midden in het olympisch dorp en dat vinden we interessanter. We zien het vogelnest waar in het olympisch jaar de openingsceremonie heeft plaats gevonden. Het is een totaal nieuwe wijk die destijds een functie had. Nu staat het meeste leeg en gezien hetgeen wat er voor heeft moeten wijken geeft het een trieste aanblik.
Als we terug in het hotel zijn, besluiten we dat dit de avond gaat worden dat we Peking eend willen gaan eten. We zoeken in de lonely planet op waar we moeten zijn en wandelen er naar toe. Buiten staat een man en die moet ons helaas vertellen dat het restaurant voor vanavond volledig vol geboekt is, dat is jammer. Gelukkig weet hij een ander restaurant en wijst hij ons de weg er naar toe. Als we hier naar toe lopen, komt dezelfde man ons ineens achterna gerend. Hij heeft met zijn manager overlegd en ze hebben naar het andere restaurant gebeld, zodat ze weten dat we er aan komen. Het restaurant waar we naar toe gaan heeft namelijk niemand in dienst die Engels spreekt. Deze man loopt helemaal met ons mee en legt ons de menukaart uit. Daarnaast regelt hij dat wij in de kelder mogen zitten en niet tussen de Chinezen. De lampen en de airco worden aangemaakt en als heuse VIP's worden we daar binnen gehaald. De Pekingeend smaakt goed. We krijgen als voorgerecht een salade met yak biefstuk. Vervolgens krijgen we het beste gedeelte van de eend geserveerd. Dit moet je in een soort van pannenkoek draaien en dan met een stukje appel en komkommer erbij. Vervolgens krijgen we gefrituurde eend en naderhand een soep die ze van de eend getrokken hebben. Als we klaar zijn met de maaltijd komt ineens die man weer terug die ons helpt met betalen, het is toch ongelooflijk! Maar wel erg leuk. Vervolgens gaan we terug naar ons hotel, drinken nog wat in de lobby en spelen een spelletje skip-bo.